عاشقانه

دل من غمگین است ، غصه ام سنگین است

گرچه با هم نفسم زندگی شیرین است

میل گل در من نیست ، بال من خونین است

اشک غم باید ریخت ، رسم دنیا این است

اری اغاز دوست داشتن است

          گر چه پایان راه نا پیداست      

            من دگر به پایان نمی اندیشم     

                 که همین دوست داشتن زیباست

در سایه مهر بانی تو

                           بر پا شده این جوانی من

باشد به فدای نگاهت

                           عمر من وزندگانی من

بی تو در خلوت شب نا له می کرد دل من

باهزار ترانه از توخواندن گریه می کرد دل من

دیگه تنها تر از این نمیشه باشم میدونی؟

سخته برام از تو جدا شدن می دونی؟

به دلم وعده دادم که چشات مال منه

به خدا دوست دارم ای دیگه حرف اخره

تنهای تنها

تنها ترز از ان که فکرش را بکنی

خاموش مرده چون خاک

ارزو دارم شبی علشق شوی.

   ارزو دارم بفهمی درد را.

  تلخی برخوردهای سرد را.

می رسد روزی مه بی من لحظه ها را سر کنی.

      می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی.

      می رسد روزی که شبها در کنار عکس منی.

      نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی.